کد خبر : 208386
تاریخ انتشار : چهارشنبه 8 اکتبر 2025 - 20:00

برای اولین بار تو دنیا، با استفاده از DNA پوست انسان، سلول‌های تخمک فعال ساخته شد

برای اولین بار تو دنیا، با استفاده از DNA پوست انسان، سلول‌های تخمک فعال ساخته شد

دانشمندها تونستن با استفاده از DNA سلول‌های معمولی پوست، سلول‌هایی شبیه به تخمک بسازن که قابلیت بارور شدن رو دارن؛ این می‌تونه یه پیشرفت بزرگ تو تحقیقات ناباروری باشه. یه تیمی به رهبری زیست‌شناس بالینی، نوریا مارتی-گوتیه‌رز از دانشگاه بهداشت و علوم اورگان، با استفاده از یه تکنیک جدید برای حذف کروموزوم‌های اضافی، تونستن تخمک‌های

دانشمندها تونستن با استفاده از DNA سلول‌های معمولی پوست، سلول‌هایی شبیه به تخمک بسازن که قابلیت بارور شدن رو دارن؛ این می‌تونه یه پیشرفت بزرگ تو تحقیقات ناباروری باشه.

یه تیمی به رهبری زیست‌شناس بالینی، نوریا مارتی-گوتیه‌رز از دانشگاه بهداشت و علوم اورگان، با استفاده از یه تکنیک جدید برای حذف کروموزوم‌های اضافی، تونستن تخمک‌های انسانی‌ای بسازن که می‌تونن با موفقیت بارور بشن و شروع به تبدیل شدن به سلول تخم (زیگوت) کنن.

نویسنده‌ها حدس می‌زنن که کاربرد بالینی این تکنیک هنوز حداقل ۱۰ تا ۱۵ سال فاصله داره و یه سری چالش‌های کلیدی و موانع اخلاقی هم باقی مونده، ولی این یه اثبات مفهومی‌یه که ممکene برای موارد آینده ناباروری امیدبخش باشه.

پائولا آماتو، متخصص زنان و زایمان و غدد درون‌ریز تولید مثل از دانشگاه بهداشت و علوم اورگان، به ScienceAlert گفته: «ما می‌تونیم از ماشین‌آلات سلولی تخمک بالغ برای برنامه‌ریزی مجدد یه سلول بدنی استفاده کنیم، به جای اینکه به ماه‌ها کشت سلولی برای تولید سلول‌های بنیادی پرتوان القایی تکیه کنیم.»

«این به طور تئوری تو زمان صرفه‌جویی می‌کونه و به طور بالقوه منجر به ناهنجاری‌های ژنتیکی و اپی‌ژنتیکی کمتری می‌شه.»

ناباروری میلیون‌ها نفر رو تو کل دنیا درگیر کرده. این به طور رسمی به عنوان ناتوانی در رسیدن به یه بارداری موفق بعد از ۱۲ ماه تلاش تعریف می‌شه و می‌تونه دلایل خیلی زیادی داشته باشه. از جمله اون دلایل، گامت‌هایی هستن که درست کار نمی‌کنن، چه اسپرم باشه، چه تخمک، یا ترکیبی از هر دو.

دلایل زیادی هم می‌تونه وجود داشته باشه که تخمک‌ها کار نکنن، از بیماری‌هایی مثل سرطان گرفته تا کاهش کمیت و کیفیت اووسیت‌ها (همون سلول‌هایی که به تخمک تبدیل می‌شن) با بالا رفتن سن. یه درمان ممکن، شامل یه تکنیکی به اسم گامتوژنز آزمایشگاهی (IVG) می‌شه، که شامل ساختن گامت‌ها با استفاده از مواد ژنتیکی خود بیماره. این کار تو موش‌ها انجام شده، ولی تو آدما نه.

انتقال هسته سلول بدنی (SCNT) یه نوعی از IVG هست که تو اون، هسته یه سلول تخمک با هسته یه سلول بدنی جایگزین می‌شه. اما این روش، چالش‌های قابل توجهی رو هم با خودش داره. یکی از اینا، کروموزوم‌های اضافیه. یه گامت معمولی شامل یه مجموعه از ۲۳ کروموزومه، یعنی نصف تعدادی که تو بیشتر سلول‌های بدن پیدا می‌شه. یه گامتی که با SCNT ساخته می‌شه، ۴۶ تا داره.

برای حل این مشکل، محقق‌ها یه تکنیکی رو توسعه دادن که بهش میگن میتومیوز، یه روش مصنوعی که از فرآیند طبیعی تقسیم سلولی تقلید می‌کونه.

آماتو توضیح داد: «هسته (که حاوی DNA هست) یه سلول پوستی از والد مورد نظر، به یه اووسیت (تخمک) اهدایی که هسته‌اش برداشته شده، منتقل می‌شه.»

«بعدش اون تخمک بازسازی‌شده، وادار می‌شه تا نصف کروموزوم‌هاش رو بیرون بندازه تا به حالت هاپلوئیدی (۲۳ کروموزوم) برسه. این فرآیندیه که ما بهش میگیم ‘میتومیوز’. بعدش اون تخمک هاپلوئید شده، با اسپرم والد دیگه بارور می‌شه و در نتیجه یه زیگوت دیپلوئید (جنین) به وجود میاد، که امیدواریم تعداد طبیعی کروموزوم (۴۶ تا – نصف از هر والد) رو داشته باشه.»

محقق‌ها با استفاده از این تکنیک، ۸۲ تا اووسیت فعال رو با استفاده از تخمک‌ها و پوست اهداکننده‌هایی که رضایت داده بودن، ساختن. بعدش، اونا از اسپرم اهدایی برای بارور کردن اووسیت‌ها استفاده کردن.

نتایج متفاوت بود. بیشتر اووسیت‌ها تو مرحله ۴ تا ۱۰ سلولی تقسیم، از رشد باز موندن. حدود ۹ درصد به رشدشون ادامه دادن و به یه بلاستوسیست تبدیل شدن؛ یه نرخ نسبتاً پایین، ولی یه نمایش موفقیت‌آمیز اولیه که نشون میده این تکنیک می‌تونه کار کنه. این آزمایش تو روز ششم رشد متوقف شد، چون این همون نقطه‌ایه که یه بلاستوسیست در حال رشد معمولاً تو بدن بیمار کاشته می‌شه.

این بلاستوسیست‌ها نشانه‌هایی از ناهنجاری‌های کروموزومی رو نشون دادن، چون بیرون انداختن مواد کروموزومی اضافی موقع میتومیوز، تصادفی بود. این چالش بعدی‌ایه که باید حل بشه.

آماتو گفت: «تا وقتی که جنین تعداد طبیعی کروموزوم رو نداشته باشه، یعنی از هر ۲۳ جفت، یکی، جنین به طور طبیعی رشد نمی‌کونه و منجر به یه نوزاد سالم نمی‌شه. ما الان داریم روی راه‌هایی برای بهتر کردن جفت شدن و جدا شدن کروموزوم‌ها کار می‌کنیم تا تو جنین‌های حاصل، یه مجموعه طبیعی از کروموزوم‌ها به وجود بیاد.»

آماتو هشدار داد که بهتر کردن این تکنیک به احتمال زیاد حداقل یه دهه طول می‌کشه. ولی این یه موفقیته که عملی بودن میتومیوز رو نشون میده و همزمان یه مسیر واضحی رو برای تحقیقات بیشتر مشخص می‌کونه.

یینگ چئونگ، متخصص باروری از دانشگاه ساوت‌همپتون تو انگلیس، که تو این تحقیق شرکت نداشت، میگه: «برای اولین بار، دانشمندها نشون دادن که DNA از سلول‌های معمولی بدن می‌تونه تو یه تخمک قرار بگیره، فعال بشه و وادار بشه که کروموزوم‌هاش رو نصف کنه و از مراحل خاصی که به طور معمول تخمک و اسپرم رو می‌سازن، تقلید کنه.»

«با اینکه این هنوز کار آزمایشگاهی خیلی اولیه‌ایه، ولی در آینده می‌تونه نحوه درک ما از ناباروری و سقط جنین رو متحول کنه و شاید یه روزی در رو برای ساختن سلول‌های شبیه به تخمک یا اسپرم برای کسایی که هیچ گزینه دیگه‌ای ندارن، باز کنه.»

 

لينک منبع

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

مبل کلاسیک

مرجع دانلود فيلم

رپورتاژ عمرانی